Soms voelt het alsof we het huidige moment moeten zoeken, alsof we een vis zijn die in de oceaan naar water zoekt. Maar het huidige moment is geen punt op een tijdlijn. Het is geen plek tussen verleden en toekomst. Het is iets veel eenvoudigers — en veel dichterbij.
In wezen is dit het begin van thuiskomen in bewustzijn: zien dat het huidige moment al hier is, zonder dat je ernaar hoeft te zoeken
Het huidige moment is datgene wat nu gebeurt. Je adem. Je aanwezigheid. De ervaring die zich vanzelf ontvouwt.
Wanneer je je aandacht brengt naar iets dat nú plaatsvindt, bijvoorbeeld je ademhaling, merk je dat tijd eigenlijk geen rol speelt. Tijd is een concept. Een verhaal. Het verleden bestaat niet meer, de toekomst is er nog niet, en het enige dat werkelijk is, is dit moment. En dit moment staat buiten tijd.
Je ervaart het altijd, omdat het bewustzijn dat jij bent dit moment ís.
Je bent niet degene die ervaart — je bént de ervaring
Wanneer je rust in bewustzijn, ben je niet iemand die een ervaring heeft. Je bént de ervaring zelf. Er is geen “ik” die iets moet vasthouden of begrijpen. En precies daarom stopt lijden wanneer je je ware natuur begint te herkennen.
Want wanneer je je ware natuur ervaart, ervaar je de afwezigheid van het psychologische “ik”. En in die afwezigheid is ruimte. Stilte. Vrede. Geluk.
Wanneer je aanwezig bent als de persoonlijkheid — het verhaal over wie je denkt te zijn — ontstaat lijden. Niet omdat er iets mis is, maar omdat je leeft in gedachten. En je denkt dat jij de bron bent van die gedachten. Dat is de vergissing.
De persoonlijkheid is een verhaal — geen werkelijkheid
Je bent altijd al geweest wat je bent. Je bent nooit iets anders geweest. Maar je aandacht is jarenlang getraind om te luisteren naar een gedachtenstroom die zegt dat je een lichaam bent, een geschiedenis, een identiteit.
Omdat miljarden mensen dat geloven, noemen we het “realiteit”. Maar dat maakt het nog niet waar.
Als je leeft vanuit een persoonlijkheid die niet werkelijk bestaat, hoe zou je dan echt geluk kunnen ervaren? Het is onmogelijk. Daarom blijven mensen zoeken naar omstandigheden die hen gelukkig moeten maken. Geld, spullen, succes, veiligheid. Maar niets daarvan werkt blijvend. Het geeft hooguit een korte golf van bevrediging — geen vervulling.
De bron van geluk is niet buiten je — het is wat je bent
De bron van geluk is niet te vinden in omstandigheden. De bron van geluk ben jij — of beter gezegd: het bewustzijn dat jouw ware natuur is.
Dat bewustzijn:
- leeft buiten tijd
- heeft niets nodig
- wil niets
- komt nergens vandaan
- gaat nergens heen
- en is altijd hetzelfde
Het enige dat je ervan kunt zeggen is: het is.
Bewustzijn laat alles zijn zoals het is
Bewustzijn probeert niets te veranderen. Het probeert niets te controleren. Het laat omstandigheden simpelweg zijn zoals ze zijn. En precies daar ontstaat vrijheid.
Lijden ontstaat wanneer je denkt dat wat er gebeurt niet zou moeten gebeuren. Maar als je stopt met denken — is er dan iets mis met dit moment? Nee. Dat is altijd zo.
Gedachten creëren het lijden, niet het leven zelf.
Wanneer je bewust wordt van bewustzijn, verandert alles
Met meditatie en oefening ontstaat er een verschuiving. Je merkt dat je lijdt, en ineens zie je dat je een keuze hebt: je kunt bewustzijn zijn in plaats van de persoonlijkheid.
Je ziet de gedachten, maar je bént ze niet. Je ziet de emoties, maar je bént ze niet. Je ziet het verhaal, maar je hoeft het niet te geloven.
Deze teachings zijn er niet om je te bevrijden van omstandigheden, maar om je te bevrijden van het idee dat jij het verhaal bent dat je hoofd vertelt.
Alles mag er zijn — en juist daardoor ontstaat rust
Wanneer je ziet dat de activiteit in je hoofd niet werkelijk is, wordt het leven lichter. Je hoeft niet meer te vechten. Je hoeft niets te onderdrukken. Je hoeft niets te fixen.
Je laat het leven zijn zoals het is. En het leven laat jou zijn zoals jij bent.
Soms voelt het goed. Soms voelt het slecht. Maar het is allemaal onderdeel van een volledig leven.
Je kunt geen licht ervaren zonder donker. Geen vreugde zonder verdriet. Geen rust zonder onrust. Wanneer je rust als bewustzijn, raakt niets je meer op dezelfde manier. Zelfs je eigen gedachten niet.
Dit is het hart van thuiskomen in bewustzijn: niets hoeft anders te zijn om vrede te ervaren.
Zoals Paul Hedderman zegt: “Wanneer het hoofd gek wordt, stoort het me niet. Want ik ben dat niet. Ik ben het bewustzijn van dat.”
En dat bewustzijn is altijd hetzelfde: stil, vredig, accepterend — niet omdat jij accepteert, maar omdat het je natuur is.
Wanneer je dit herkent, begint het echte thuiskomen in bewustzijn — een thuiskomst die nooit meer weggaat
Bron: David Parrish